ในช่วงเวลาปีใหม่หลายคนอาจะฉลองปีใหม่ที่บ้าน กลับบ้านต่างจังหวัด ผมก็อีกหนึ่งคนที่อยากสัมผัสสิ่งที่ไม่มีในเมืองกรุงนั่นคือความสงบที่เมืองกรุงไม่มี หลังจากวิ่งจากเมืองเลย วิ่งมาอีกจากตัวเมืองราว ๆ 43 กิโลเมตร เมื่อเข้าตลาด สิ่งหนึ่งที่รู้สึกเลยว่า มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่คิดตามคำบอกเล่าของเพื่อน ๆ ที่เคยไปมา ความเป็นเอกลักษณณ์เมืองบ้านนอกที่ดูน่าสนใจ กลายเป็นตลาดนัดทั่ว ๆ ไปไม่ต่างจากตลาดน้ำอัมพวาที่ทุกวันนี้เปลี่ยนไป ความเจริญเข้ามาแทรก จนทำให้กลิ่นไอความเป็นชาวบ้านนั้นแทบจะไม่พบเจออีกเลย เสื้อผ้าก็แนวเดิม ๆ จะมีเหลือที่พอจะเห็นได้คือ บ้านเรือน รอบ ๆ ที่ยังคงเก็บความเก๋าและเก่าไว้ได้ อารมณ์เดินชิว ๆ คงจะเป็นอะไรที่ดี
ช่วงหน้าหนาวคงเป็นอะไรที่สุดชิวแล้วสำหรับเพื่อน ๆ นักเดินทางที่จะได้สัมผัสความเย็นสบาย ในรูปแบบชาวบ้าน ๆ ที่เรียบง่ายในฝั่งสุดขอบอีสานริมแม่น้ำโขง แต่ด้วยความเจริญที่เข้ามาสู่เมืองเชียงคานที่นับวันจะถูกเปลี่ยนและดัดแปลงไปตามสมัยนั้น ทำให้ความสู้สึกคราสิค หรือมลขลังในความเป็นพื้นบ้านแท้ ๆ นั้นได้จางลงไปเหลือเพียงแต่สภาพตึกเดิม ๆ เท่านนั้น
ภาพและบทความโดย : เชาว์ฤทธิ์ แก้วเกิด (Zaddman)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น